Posts tonen met het label sociale gerechtigheid. Alle posts tonen
Posts tonen met het label sociale gerechtigheid. Alle posts tonen
zaterdag 11 mei 2013
Waar ga je heen? - Schrijvers voor Gerechtigheid
Met zijn rug tegen de muur
staat hij zwijgend aan de kant.
Hij houdt alles wat hij heeft
in de koffer in z’n hand.
Hij weet niet meer wie hij is,
zijn familie is hij kwijt
en hij kan niet meer terug,
hij blijft steken in de tijd.
Zie je hem? Weet jij zijn naam?
Waar ga je heen? Ga je naast hem staan?
Praat met hem en luister maar.
Zie hem staan.
Het gaat prima zo, alleen,
zij hoeft niet naar een tehuis,
maar de dagen zijn zo lang,
ze zit uren voor de buis.
En haar zoon belt om de week
om te vragen hoe het gaat
en dan staart ze uit het raam.
Ze durft niet meer over straat.
Zie je haar? Weet jij haar naam?
Waar ga je heen? Ga je naast haar staan?
Praat met haar en luister maar.
Zie haar staan.
Zie je hen? Weet jij hun naam?
Waar ga je heen? Ga je naast hen staan?
Praat met hen en hoor hen aan.
Zie hen staan.
Tekst: Sergej Visser Tekstbewerking: Minco Eggersman © 2011
Muziek: Minco Eggersman Muziekbewerking: Sergej Visser © 2011
Lead vocals: Maartje Nijkamp
dinsdag 17 juli 2012
Actualiteitenprogramma Timeline over dakloze jongeren
(bron: zwerfnet)
Timeline, het actualiteitenprogramma van 101TV maakte een item over dakloze jongeren en brengt daarbij één van de grote problemen in beeld: zwerfjongeren verbergen hun dakloosheid.
Toelichting van Stichting Zwerfjongeren Nederland: volgens een schatting uit juli 2011 zijn er ongeveer 9.000 zwerfjongeren in Nederland. In december 2011 bleek uit een telling dat er zelfs bijna 8800 jongeren in een opvanginstelling zitten.
Het is moeilijk om dakloze jongeren te tellen. Jongeren die niet in hulpverlening zitten, komen vaak niet in beeld bij de onderzoekers die hen moeten tellen. Daarom vermoeden hulpverleners dat er veel meer zwerfjongeren in Nederland zijn dan blijkt uit deze cijfers.
Timeline, het actualiteitenprogramma van 101TV maakte een item over dakloze jongeren en brengt daarbij één van de grote problemen in beeld: zwerfjongeren verbergen hun dakloosheid.
Toelichting van Stichting Zwerfjongeren Nederland: volgens een schatting uit juli 2011 zijn er ongeveer 9.000 zwerfjongeren in Nederland. In december 2011 bleek uit een telling dat er zelfs bijna 8800 jongeren in een opvanginstelling zitten.
Het is moeilijk om dakloze jongeren te tellen. Jongeren die niet in hulpverlening zitten, komen vaak niet in beeld bij de onderzoekers die hen moeten tellen. Daarom vermoeden hulpverleners dat er veel meer zwerfjongeren in Nederland zijn dan blijkt uit deze cijfers.
Labels:
sociale gerechtigheid,
uit de media,
zwerfjongeren
zondag 15 juli 2012
Zwerfjongeren in Nederland.
(door Arthur Moen)
In Nederland verblijven ongeveer 6000 zwerfjongeren . Dit aantal is ooit vastgesteld door de Rekenkamer, maar men vermoedt dat het er veel meer zijn (mogelijk 18.000). Een onbekend aantal jongeren loopt de kans te marginaliseren en zwerfjongeren te worden. De afgelopen jaren is er veel beleid gekomen alsmede een integrale aanpak van deze doelgroep.
Maar wie zijn nu precies die zwerfjongeren? Wat beweegt ze, hoe worden ze geholpen en waar is er bijvoorbeeld nog hulp nodig?
Zwerfjongeren
Het ministerie van Volksgezondheid stelde in 2004 een definitie op. Zwerfjongeren zijn jongeren tot 25 jaar met meervoudige problemen die dakloos zijn of in een voorziening voor maatschappelijke opvang verblijven.
De problematieken spelen op diverse gebieden, waaronder huisvesting maar ook financiën, opleiding, werk, geestelijke en lichamelijke gezondheid, sociale contacten en vrijetijdsbesteding.
Uit het onderzoek van Van Lier, januari 2009 blijkt dat zwerfjongeren gemiddeld 20 jaar zijn
Het merendeel heeft geen diploma. Het gemiddelde opleidingsniveau ligt op VMBO. Meer dan driekwart heeft geen werk of bijbaan. De jongeren die wel een baan hebben over het algemeen laag- of ongeschoold werk. Van de jongeren die onderzocht waren had 60% geen inkomen en meer dan de helft van de jongeren had te maken met schulden. (bedragen tussen de 130 en 20.000 euro). Bijna 60% komt uit een gezin waarvan de ouders zijn gescheiden. Bij 25% is er sprake geweest van een OTS (onder toezicht stelling) Bijna 40% van de jongeren heeft in een residentiele voorziening gezeten. Bij iets van 40% van de jongeren is een vorm van psychiatrische diagnose gesteld. Bij een telling in Dordrecht waren er van de 115 dossier 17 jongeren (15%) feitelijk dakloos
Dakloos wordenJ
ongeren worden niet zomaar dak-en thuisloos. Hier gaat eerst een periode aan vooraf waarin de jongeren met steeds meer problemen te maken krijgt. Volgens Marc Noom starten de problemen vaak rond het 15e jaar em duurt het zo’n 2 à 3 jaar voordat er echt sprake is van een zwervend bestaan. Het begint vaak met een opvoedings- en ontwikkeldingsprobleem en problemen met ouders of opvoeders. Vaak is er sprake van voortijdig schoolverlaten, drugsgebruik en overtredingen, waardoor de jongere in contact komt met politie en justitie. De jongere glijdt steeds meer af. Wil niet meer geholpen worden door hulpverleners, de stabiele woonsituatie wordt verlaten (soms om te ontkomen aan huiselijk geweld). De jongere gaat logeren bij vrienden, totdat ook deze situatie onhoudbaar wordt en de jongeren op straat terecht komt.
Hieronder 2 documentaires die gemaakt zijn over zwerfjongeren:
“Ik ben zwerfjongere (EO Jong) http://www.zwerfjongeren.nl/2011/03/op-tv-%E2%80%99ik-ben-een-zwerfjongere%E2%80%99-eo-jong/
“Hulp aan zwerfjongere niet verbetert” (Netwerk) http://www.netwerk.tv/uitzending/2008-01-17/hulp-aan-zwerfjongeren-niet-verbeterd
Beleid
Omdat zwerfjongeren problemen hebben op meerdere gebieden, is een integrale aanpak gewenst. Aanbieder en potentiële ketenpartners zijn bijvoorbeeld: Bureau Jeugdzorg, Bureau Leerplicht, Sociale Dienst, UWV Werkbedrijf, MEE, Schuldhulpverlening, Woningcorporaties, GGD, Hulpverleningsinstellingen en zorgvoorzieningen, opvanginstellingen, welzijnsvoorzieningen, Jongerenloket, JIP en de RIBW’s (regionale instellingen voor beschermde woonvormen) etc. De gemeente dient hierin een rol als regisseur te hebben.
Aanpak
Het maatschappelijke probleem zwerfjongeren valt niet onder één wettelijk kader of onder één beleidsterrein. Tot 18 jaar vallen zwerfjongeren met indicatie onder de jeugdzorg. Voor jongeren die al in de jeugdzorg zitten, kan de jeugdzorg tot 23 jaar doorlopen. Er bestaan twee wettelijke kaders voor gemeenten die zich inzetten voor de aanpak van de problematiek van zwerfjongeren:
1-Wet publieke gezondheid
2-Wet maatschappelijke ondersteuning
Op grond van deze wetten hebben alle gemeenten taken en verantwoordelijkheden voor zwerfjongeren.
Samengevat kunnen deze taken worden verdeeld in :
1-Preventie: het voorkomen, signaleren en snel aanpakken van maatschappelijke uitval en Multi-probleemsituaties. Dit wordt ook wel de vangnetfunctie genoemd
2-Herstel: weer meedoen, erbij horen en terugval voorkomen
Een belangrijk middel wat de gemeenten in handen hebben zijn de participatiebudgetten. Hierin kunnen gemeenten inburgerings-en re-integratievoorzieningen, scholing en schulpdhulpverlening voor iedereen van 18 jaar en ouder financieren. Dit budget kan eveneens ook ingezet worden voor jongeren van 16 en 17 jaar voor wie schooluitval dreigt, maar die door leer- en werktrajecten alsnog een startkwalificatie kunnen behalen.
Ook woningcorporaties zien het als hun taak huisvesting te bieden aan zwerfjongeren. Zo zijn er in diverse steden de ‘Woonfoyers’ in het leven geroepen. Een plek waar jongeren kunnen wonen en werken aan hun toekomst. Gekoppeld aan persoonsgebonden ontwikkeltraject, een opleiding en mogelijk een vaste baan. Deze projecten worden ook wel kamers met kansen genoemd.
Hulp
Mogelijke voorzieningen voor zwerfjongeren zijn:”crisishulp (opvang en hulp in crisissituaties). Praktische hulp (bijv. aanvragen uitkering, begeleiding (geven van steun, bieden van structuur, advies bij materiele en immateriële problemen, begeleid kamerwonen, psychosociale hulpverlening, straathoekwerk (ongevraagd hulp bieden door acties contact te zoeken op vindtplaatsen), vaardigheidstrainingen (bijv. sociale vaardigheidstraining), begeleiding bij en naar dagactiviteiten, werkvoorziening (bijv. beschutte werkplek), psychotherapie, medicamenteuze behandeling, psycho-educatie.
Jongeren geven zelf aan behoefte te hebben aan meer opvangplekken, kortere wachtlijsten, meer outreachende hulpverlening en meer praktische hulpverlening (bij bijvoorbeeld schulden)
Organisaties
Op dit moment zijn er diverse organisaties die zich met zwerfjongeren bezighouden.
-Stichting Zwerfjongeren Nederland, organisatie die zich inzet voor dak-en thuislozen jongeren. (http://www.zwerfjongeren.nl/)
-Zwerfnet, forum en kenniscentrum voor iedereen die te maken heeft met zwerfjongeren en hun problematiek (http://www.zwerfnet.nl/)
-Federatie Opvang, De Federatie Opvang is een vereniging van instellingen die zich, ieder op eigen wijze, inzetten voor de opvang en ondersteuning van mensen in een maatschappelijk kwetsbare of onveilige situatie. (www.opvang.nl)
-Kamers met kansen, partners uit verschillende branches samenwerken aan een gezamenlijk doel: meer jongeren op weg helpen naar een solide toekomst (http://www.kamersmetkansen.nl/)
-Geef Opvang de Ruimte (GODR) samenwerkingsvervang tussen Aedes en de Federatie Opvang (http://www.geefopvangderuimte.nl/)
-Take Off Jongeren, samenwerkingsverband voor kleinschalige woonruimeprojecten in combinatie met leerbaan tussen Aedes, Federatie Opvang en Stichting Zwerfjongeren Nederland, ondersteund door het ministerie van VWS. (http://www.takeoffjongeren.nl/)
In Nederland verblijven ongeveer 6000 zwerfjongeren . Dit aantal is ooit vastgesteld door de Rekenkamer, maar men vermoedt dat het er veel meer zijn (mogelijk 18.000). Een onbekend aantal jongeren loopt de kans te marginaliseren en zwerfjongeren te worden. De afgelopen jaren is er veel beleid gekomen alsmede een integrale aanpak van deze doelgroep.
Maar wie zijn nu precies die zwerfjongeren? Wat beweegt ze, hoe worden ze geholpen en waar is er bijvoorbeeld nog hulp nodig?
Zwerfjongeren
Het ministerie van Volksgezondheid stelde in 2004 een definitie op. Zwerfjongeren zijn jongeren tot 25 jaar met meervoudige problemen die dakloos zijn of in een voorziening voor maatschappelijke opvang verblijven.
De problematieken spelen op diverse gebieden, waaronder huisvesting maar ook financiën, opleiding, werk, geestelijke en lichamelijke gezondheid, sociale contacten en vrijetijdsbesteding.
Uit het onderzoek van Van Lier, januari 2009 blijkt dat zwerfjongeren gemiddeld 20 jaar zijn
Het merendeel heeft geen diploma. Het gemiddelde opleidingsniveau ligt op VMBO. Meer dan driekwart heeft geen werk of bijbaan. De jongeren die wel een baan hebben over het algemeen laag- of ongeschoold werk. Van de jongeren die onderzocht waren had 60% geen inkomen en meer dan de helft van de jongeren had te maken met schulden. (bedragen tussen de 130 en 20.000 euro). Bijna 60% komt uit een gezin waarvan de ouders zijn gescheiden. Bij 25% is er sprake geweest van een OTS (onder toezicht stelling) Bijna 40% van de jongeren heeft in een residentiele voorziening gezeten. Bij iets van 40% van de jongeren is een vorm van psychiatrische diagnose gesteld. Bij een telling in Dordrecht waren er van de 115 dossier 17 jongeren (15%) feitelijk dakloos
Dakloos wordenJ
ongeren worden niet zomaar dak-en thuisloos. Hier gaat eerst een periode aan vooraf waarin de jongeren met steeds meer problemen te maken krijgt. Volgens Marc Noom starten de problemen vaak rond het 15e jaar em duurt het zo’n 2 à 3 jaar voordat er echt sprake is van een zwervend bestaan. Het begint vaak met een opvoedings- en ontwikkeldingsprobleem en problemen met ouders of opvoeders. Vaak is er sprake van voortijdig schoolverlaten, drugsgebruik en overtredingen, waardoor de jongere in contact komt met politie en justitie. De jongere glijdt steeds meer af. Wil niet meer geholpen worden door hulpverleners, de stabiele woonsituatie wordt verlaten (soms om te ontkomen aan huiselijk geweld). De jongere gaat logeren bij vrienden, totdat ook deze situatie onhoudbaar wordt en de jongeren op straat terecht komt.
Hieronder 2 documentaires die gemaakt zijn over zwerfjongeren:
“Ik ben zwerfjongere (EO Jong) http://www.zwerfjongeren.nl/2011/03/op-tv-%E2%80%99ik-ben-een-zwerfjongere%E2%80%99-eo-jong/
“Hulp aan zwerfjongere niet verbetert” (Netwerk) http://www.netwerk.tv/uitzending/2008-01-17/hulp-aan-zwerfjongeren-niet-verbeterd
Beleid
Omdat zwerfjongeren problemen hebben op meerdere gebieden, is een integrale aanpak gewenst. Aanbieder en potentiële ketenpartners zijn bijvoorbeeld: Bureau Jeugdzorg, Bureau Leerplicht, Sociale Dienst, UWV Werkbedrijf, MEE, Schuldhulpverlening, Woningcorporaties, GGD, Hulpverleningsinstellingen en zorgvoorzieningen, opvanginstellingen, welzijnsvoorzieningen, Jongerenloket, JIP en de RIBW’s (regionale instellingen voor beschermde woonvormen) etc. De gemeente dient hierin een rol als regisseur te hebben.
Aanpak
Het maatschappelijke probleem zwerfjongeren valt niet onder één wettelijk kader of onder één beleidsterrein. Tot 18 jaar vallen zwerfjongeren met indicatie onder de jeugdzorg. Voor jongeren die al in de jeugdzorg zitten, kan de jeugdzorg tot 23 jaar doorlopen. Er bestaan twee wettelijke kaders voor gemeenten die zich inzetten voor de aanpak van de problematiek van zwerfjongeren:
1-Wet publieke gezondheid
2-Wet maatschappelijke ondersteuning
Op grond van deze wetten hebben alle gemeenten taken en verantwoordelijkheden voor zwerfjongeren.
Samengevat kunnen deze taken worden verdeeld in :
1-Preventie: het voorkomen, signaleren en snel aanpakken van maatschappelijke uitval en Multi-probleemsituaties. Dit wordt ook wel de vangnetfunctie genoemd
2-Herstel: weer meedoen, erbij horen en terugval voorkomen
Een belangrijk middel wat de gemeenten in handen hebben zijn de participatiebudgetten. Hierin kunnen gemeenten inburgerings-en re-integratievoorzieningen, scholing en schulpdhulpverlening voor iedereen van 18 jaar en ouder financieren. Dit budget kan eveneens ook ingezet worden voor jongeren van 16 en 17 jaar voor wie schooluitval dreigt, maar die door leer- en werktrajecten alsnog een startkwalificatie kunnen behalen.
Ook woningcorporaties zien het als hun taak huisvesting te bieden aan zwerfjongeren. Zo zijn er in diverse steden de ‘Woonfoyers’ in het leven geroepen. Een plek waar jongeren kunnen wonen en werken aan hun toekomst. Gekoppeld aan persoonsgebonden ontwikkeltraject, een opleiding en mogelijk een vaste baan. Deze projecten worden ook wel kamers met kansen genoemd.
Hulp
Mogelijke voorzieningen voor zwerfjongeren zijn:”crisishulp (opvang en hulp in crisissituaties). Praktische hulp (bijv. aanvragen uitkering, begeleiding (geven van steun, bieden van structuur, advies bij materiele en immateriële problemen, begeleid kamerwonen, psychosociale hulpverlening, straathoekwerk (ongevraagd hulp bieden door acties contact te zoeken op vindtplaatsen), vaardigheidstrainingen (bijv. sociale vaardigheidstraining), begeleiding bij en naar dagactiviteiten, werkvoorziening (bijv. beschutte werkplek), psychotherapie, medicamenteuze behandeling, psycho-educatie.
Jongeren geven zelf aan behoefte te hebben aan meer opvangplekken, kortere wachtlijsten, meer outreachende hulpverlening en meer praktische hulpverlening (bij bijvoorbeeld schulden)
Organisaties
Op dit moment zijn er diverse organisaties die zich met zwerfjongeren bezighouden.
-Stichting Zwerfjongeren Nederland, organisatie die zich inzet voor dak-en thuislozen jongeren. (http://www.zwerfjongeren.nl/)
-Zwerfnet, forum en kenniscentrum voor iedereen die te maken heeft met zwerfjongeren en hun problematiek (http://www.zwerfnet.nl/)
-Federatie Opvang, De Federatie Opvang is een vereniging van instellingen die zich, ieder op eigen wijze, inzetten voor de opvang en ondersteuning van mensen in een maatschappelijk kwetsbare of onveilige situatie. (www.opvang.nl)
-Kamers met kansen, partners uit verschillende branches samenwerken aan een gezamenlijk doel: meer jongeren op weg helpen naar een solide toekomst (http://www.kamersmetkansen.nl/)
-Geef Opvang de Ruimte (GODR) samenwerkingsvervang tussen Aedes en de Federatie Opvang (http://www.geefopvangderuimte.nl/)
-Take Off Jongeren, samenwerkingsverband voor kleinschalige woonruimeprojecten in combinatie met leerbaan tussen Aedes, Federatie Opvang en Stichting Zwerfjongeren Nederland, ondersteund door het ministerie van VWS. (http://www.takeoffjongeren.nl/)
donderdag 8 december 2011
Sinds 2010 recordaantal dakloze jongeren in de opvang
(bron: zwerfnet.nl)
Bijna 8800 dakloze jongeren in de opvang in 2010, stijging van 16 %
Het aantal jongeren in de leeftijd 18 tot en met 22 jaar in de opvang ten gevolge van dakloosheid of huiselijk geweld is in twee jaar tijd (van 2008 t/m 2010) met 16% gestegen van 6.275 naar 7.196. Daarnaast maakten in 2010 nog eens 1.595 jongens en meisjes van 12 tot en met 17 jaar gebruik van opvang . Dit blijkt uit het branchebeeld van de Federatie Opvang (FO). De FO voorspelt een verdere groei van het aantal jongeren in de opvang wanneer gemeenten jonge daklozen geen structurele inkomenspositie kunnen bieden. Jan Laurier, voorzitter van de FO: ‘Onze leden maken zich grote zorgen. Het is te gek voor woorden dat we als maatschappij niet in staat zijn om deze jongens en meisjes onderdak en een toekomst te bieden. Gemeenten en rijksoverheid moeten echt aan de slag om te zorgen dat ook jongeren die geen ouders hebben of daar geen beroep op kunnen doen, aan de maatschappij kunnen meedoen.’
Lees verder
Bijna 8800 dakloze jongeren in de opvang in 2010, stijging van 16 %
Het aantal jongeren in de leeftijd 18 tot en met 22 jaar in de opvang ten gevolge van dakloosheid of huiselijk geweld is in twee jaar tijd (van 2008 t/m 2010) met 16% gestegen van 6.275 naar 7.196. Daarnaast maakten in 2010 nog eens 1.595 jongens en meisjes van 12 tot en met 17 jaar gebruik van opvang . Dit blijkt uit het branchebeeld van de Federatie Opvang (FO). De FO voorspelt een verdere groei van het aantal jongeren in de opvang wanneer gemeenten jonge daklozen geen structurele inkomenspositie kunnen bieden. Jan Laurier, voorzitter van de FO: ‘Onze leden maken zich grote zorgen. Het is te gek voor woorden dat we als maatschappij niet in staat zijn om deze jongens en meisjes onderdak en een toekomst te bieden. Gemeenten en rijksoverheid moeten echt aan de slag om te zorgen dat ook jongeren die geen ouders hebben of daar geen beroep op kunnen doen, aan de maatschappij kunnen meedoen.’
Lees verder
Labels:
sociale gerechtigheid,
uit de media,
zwerfjongeren
zondag 24 juli 2011
Mardi Gras kettingen
(over genomen van I-Dordt)
100.000 Mardi Gras kettingen zijn het afgelopen weekend de straat in geslingerd. Big Rivers doet dit al jaren. Maar waar komen deze kettingen vandaan? David Redmon heeft in 2006 een documentaire gemaakt waarin hij het spoor van de kettingen op Mardi Gras terugvolgt en uitkomt in sweatshops in China.
80% van alle Mardi Gras kettingen komen uit Fuzhou waar minderjarige arbeiders 14 tot 20 uur per dag werken voor $1,20 per dag. De documentaire schijnt een ontluisterend beeld te geven over de omstandigheden waarin de arbeiders werken (laten we eerlijk zijn, ik heb de documentaire niet gezien, alleen enkele recensies gelezen).
Op bijgaande foto is te zien dat ook de kettingen op Big Rivers uit China komen.
Via deze blog vraag ik aan Jan Lagendijk, fractievoorzitter PvdA of hij ook begaan is met het lot van de Chinese arbeiders en of hij als voorzitter van het bestuur van Big Rivers zorg draagt dat de Mardi Gras kettingen op Big Rivers op een eerlijke manier zijn verkregen.
100.000 Mardi Gras kettingen zijn het afgelopen weekend de straat in geslingerd. Big Rivers doet dit al jaren. Maar waar komen deze kettingen vandaan? David Redmon heeft in 2006 een documentaire gemaakt waarin hij het spoor van de kettingen op Mardi Gras terugvolgt en uitkomt in sweatshops in China.
80% van alle Mardi Gras kettingen komen uit Fuzhou waar minderjarige arbeiders 14 tot 20 uur per dag werken voor $1,20 per dag. De documentaire schijnt een ontluisterend beeld te geven over de omstandigheden waarin de arbeiders werken (laten we eerlijk zijn, ik heb de documentaire niet gezien, alleen enkele recensies gelezen).
Op bijgaande foto is te zien dat ook de kettingen op Big Rivers uit China komen.
Via deze blog vraag ik aan Jan Lagendijk, fractievoorzitter PvdA of hij ook begaan is met het lot van de Chinese arbeiders en of hij als voorzitter van het bestuur van Big Rivers zorg draagt dat de Mardi Gras kettingen op Big Rivers op een eerlijke manier zijn verkregen.
dinsdag 26 april 2011
Wajongeren en het Koninkrijk
(een eerder gepubliceerd stuk maar nog altijd actueel!)
door Arthur Moen
In Nederland is er steeds meer aandacht voor Wajongeren. Jongeren met aan laag niveau, vaak een problematisch verleden, een lichamelijke handicap of een psychische stoornis. Deze steeds groter wordende groep van jonge mensen is gedeeltelijk of geheel arbeidsongeschikt verklaard en ontvangt daarom een uitkering. Op dit moment zijn er rond de 190.000 Wajongeren.
Hoewel de meeste van deze jonge mensen graag zouden willen werken, is het in de praktijk vaak erg lastig om een baan te vinden en die te houden. Werkgevers houden de boot af (helemaal met deze economische crisis) en durven deze groep vaak geen kans te geven. Met als gevolg dat velen van hen doelloos thuiszitten, hun zelfvertrouwen kwijtraken en vaak in een isolement terecht komen. De politiek zoekt naar oplossingen, maar zou de kerk niet een antwoord kunnen of moeten hebben? God geeft immers om het zwakke en onaanzienlijke?!
Rechtvaardigheid
In de Bijbel wordt er veel geschreven over gerechtigheid, bijna driehonderd keer. God vindt dit dus blijkbaar een belangrijk onderwerp. Maar wat is nu precies rechtvaardigheid? Eigenlijk niet meer dan dat je werkelijk doet wat God van je verwacht. Het volk Israel wordt gestraft omdat ze niet deden wat God van hen verwachtte (lees Jesaja 1 vanaf vers 21) En wat was dat dan? Dat ze zorg gingen dragen voor de weduwen, de vreemdeling, de armen, de zieken en de zwakken.
God droeg Israel op deze mensen te beschermen en naar hen om te zien. In Leviticus 19:9 zie je zelfs dat God een gedeelte van de winst (oogst) van een bedrijf voor deze mensen had bestemd. Zij mochten die dan ook zelf van het land halen. God voorzag zo in hun behoeftes: voedsel en werk.
Een ander stuk uit de bijbel waar het over gerechtigheid gaat is: Psalm 18: 21 en 25. Hier lees je dat God de mensen vergeldt naar mate ze recht (aan anderen) hebben gedaan in hun leven. Job had dit principe begrepen. Hij spreekt er zelfs over in zijn betoog. (Job 29 vanaf vers 12) Hij bemerkte de zegen van God, doordat hij de hulpeloze hielp en doordat hij zich inzette voor het recht van de vreemde. Hij strekte zich uit naar gerechtigheid als een jas die hij aandeed. En God deed recht aan Job door hem ermee te bekleden.
Ook Salomo sprak over gerechtigheid: “Wie gerechtigheid en liefde najaagt, vindt leven, gerechtigheid en eer.”
Verbaasd
Als ik deze dingen lees, verbaast het mij, dat ik hier zo weinig over hoor in kerken. Ik merk dat we vaak zoveel bezig zijn met onze eigen “dingen” in plaats van te kijken naar de ander: mijn leven, mijn gezin, mijn carrière, mijn ontwikkeling, mijn keuzes, mijn bedrijf, mijn geloof en mijn bediening. Het is een typisch kenmerk van onze westerse maatschappij: Het individu centraal.
Maar kunnen we als christenen ook iets betekenen, juist in deze tijd voor de mensen in nood, de mensen die achter gesteld zijn omdat ze een beperking hebben en daardoor thuis zitten? Wat is ons antwoord op de problemen van bijvoorbeeld de Wajong-groep? Wat is ons antwoord op Gods oproep om gerechtigheid te doen?
Het Koninkrijk
Jezus sprak veel over het koninkrijk. Hij hield er zelfs zijn eerste preek over en zei: “Maar zoek eerst zijn Koninkrijk en zijn gerechtigheid en dit alles zal u bovendien geschonken worden” (Mattheus 6:33)
“Al het andere” betekent ook je salaris, je carrière, je bedrijf en je winst. Zodra we zijn koninkrijk en zijn gerechtigheid gaan zoeken worden al deze dingen ons zelfs toegeworpen.
Maar wat betekent “zijn koninkrijk”? De Bijbel is er duidelijk over: Gods koninkrijk is in ieder geval bestemd voor de armen van geest, de weduwe, de wees, de arme, de gehandicapte een ieder die in het nauw dreigt te komen, de Wajongere. En God vraagt van zijn kinderen om Zijn barmhartigheid nu al te tonen in de praktijk. Als volgelingen van Jezus hebben wij de opdracht om naar de zwakke mensen om te zien, hun recht te doen en hun de plek te geven die ze toebehoort. En om het heel praktisch te maken met betrekken tot Wajongeren: een plek als werknemer in ons kantoor, winkel, loods of kantine.
Risico’s
Bedrijfsmatig houdt dit misschien risico’s in. Als ondernemer in een tijd van economische recessie moet je immers voorzicht zijn om nog meer mensen in dienst te nemen. Uw boekhouder zal u wellicht af willen houden van zo’n “riskante onderneming”, uw directe collega’s zullen een Wajonger wellicht niet zien zitten
of u zelfs afvallen. Uw aandeelhouders zullen misschien minder winst maken.
Maar echt fout kan het niet gaan. Want Jezus zegt: “Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden” (Mattheus 5:10). Laat u dus niet weerhouden om de boodschap van Gods koninkrijk in de praktijk te verspreiden. Het zal niet zonder vrucht blijven als christenondernemers -en managers gaan doen wat Jezus zegt. Als bedrijf zul je iets van dit koninkrijk uitstralen, en de rest zal je ook nog eens worden toegeworpen….
door Arthur Moen
In Nederland is er steeds meer aandacht voor Wajongeren. Jongeren met aan laag niveau, vaak een problematisch verleden, een lichamelijke handicap of een psychische stoornis. Deze steeds groter wordende groep van jonge mensen is gedeeltelijk of geheel arbeidsongeschikt verklaard en ontvangt daarom een uitkering. Op dit moment zijn er rond de 190.000 Wajongeren.
Hoewel de meeste van deze jonge mensen graag zouden willen werken, is het in de praktijk vaak erg lastig om een baan te vinden en die te houden. Werkgevers houden de boot af (helemaal met deze economische crisis) en durven deze groep vaak geen kans te geven. Met als gevolg dat velen van hen doelloos thuiszitten, hun zelfvertrouwen kwijtraken en vaak in een isolement terecht komen. De politiek zoekt naar oplossingen, maar zou de kerk niet een antwoord kunnen of moeten hebben? God geeft immers om het zwakke en onaanzienlijke?!
Rechtvaardigheid
In de Bijbel wordt er veel geschreven over gerechtigheid, bijna driehonderd keer. God vindt dit dus blijkbaar een belangrijk onderwerp. Maar wat is nu precies rechtvaardigheid? Eigenlijk niet meer dan dat je werkelijk doet wat God van je verwacht. Het volk Israel wordt gestraft omdat ze niet deden wat God van hen verwachtte (lees Jesaja 1 vanaf vers 21) En wat was dat dan? Dat ze zorg gingen dragen voor de weduwen, de vreemdeling, de armen, de zieken en de zwakken.
God droeg Israel op deze mensen te beschermen en naar hen om te zien. In Leviticus 19:9 zie je zelfs dat God een gedeelte van de winst (oogst) van een bedrijf voor deze mensen had bestemd. Zij mochten die dan ook zelf van het land halen. God voorzag zo in hun behoeftes: voedsel en werk.
Een ander stuk uit de bijbel waar het over gerechtigheid gaat is: Psalm 18: 21 en 25. Hier lees je dat God de mensen vergeldt naar mate ze recht (aan anderen) hebben gedaan in hun leven. Job had dit principe begrepen. Hij spreekt er zelfs over in zijn betoog. (Job 29 vanaf vers 12) Hij bemerkte de zegen van God, doordat hij de hulpeloze hielp en doordat hij zich inzette voor het recht van de vreemde. Hij strekte zich uit naar gerechtigheid als een jas die hij aandeed. En God deed recht aan Job door hem ermee te bekleden.
Ook Salomo sprak over gerechtigheid: “Wie gerechtigheid en liefde najaagt, vindt leven, gerechtigheid en eer.”
Verbaasd
Als ik deze dingen lees, verbaast het mij, dat ik hier zo weinig over hoor in kerken. Ik merk dat we vaak zoveel bezig zijn met onze eigen “dingen” in plaats van te kijken naar de ander: mijn leven, mijn gezin, mijn carrière, mijn ontwikkeling, mijn keuzes, mijn bedrijf, mijn geloof en mijn bediening. Het is een typisch kenmerk van onze westerse maatschappij: Het individu centraal.
Maar kunnen we als christenen ook iets betekenen, juist in deze tijd voor de mensen in nood, de mensen die achter gesteld zijn omdat ze een beperking hebben en daardoor thuis zitten? Wat is ons antwoord op de problemen van bijvoorbeeld de Wajong-groep? Wat is ons antwoord op Gods oproep om gerechtigheid te doen?
Het Koninkrijk
Jezus sprak veel over het koninkrijk. Hij hield er zelfs zijn eerste preek over en zei: “Maar zoek eerst zijn Koninkrijk en zijn gerechtigheid en dit alles zal u bovendien geschonken worden” (Mattheus 6:33)
“Al het andere” betekent ook je salaris, je carrière, je bedrijf en je winst. Zodra we zijn koninkrijk en zijn gerechtigheid gaan zoeken worden al deze dingen ons zelfs toegeworpen.
Maar wat betekent “zijn koninkrijk”? De Bijbel is er duidelijk over: Gods koninkrijk is in ieder geval bestemd voor de armen van geest, de weduwe, de wees, de arme, de gehandicapte een ieder die in het nauw dreigt te komen, de Wajongere. En God vraagt van zijn kinderen om Zijn barmhartigheid nu al te tonen in de praktijk. Als volgelingen van Jezus hebben wij de opdracht om naar de zwakke mensen om te zien, hun recht te doen en hun de plek te geven die ze toebehoort. En om het heel praktisch te maken met betrekken tot Wajongeren: een plek als werknemer in ons kantoor, winkel, loods of kantine.
Risico’s
Bedrijfsmatig houdt dit misschien risico’s in. Als ondernemer in een tijd van economische recessie moet je immers voorzicht zijn om nog meer mensen in dienst te nemen. Uw boekhouder zal u wellicht af willen houden van zo’n “riskante onderneming”, uw directe collega’s zullen een Wajonger wellicht niet zien zitten
of u zelfs afvallen. Uw aandeelhouders zullen misschien minder winst maken.
Maar echt fout kan het niet gaan. Want Jezus zegt: “Gelukkig wie vanwege de gerechtigheid vervolgd worden” (Mattheus 5:10). Laat u dus niet weerhouden om de boodschap van Gods koninkrijk in de praktijk te verspreiden. Het zal niet zonder vrucht blijven als christenondernemers -en managers gaan doen wat Jezus zegt. Als bedrijf zul je iets van dit koninkrijk uitstralen, en de rest zal je ook nog eens worden toegeworpen….
vrijdag 17 december 2010
Geen hulpverleners, maar bondgenoten!
In een tijd dat op alle overheidsuitgaven gekort wordt, krijgt ook de hulpbehoevende mensen het steeds lastiger. Je kunt tegenwoordig alleen nog
maar hulp krijgen wanneer daar direct geld tegenwoordig staat. Hulpverlenende organisaties worden commerciële bedrijven waar elke euro in verantwoord moet worden.
Op zich is het natuurlijk niet gek om boven de nul te eindigen, echter de daadwerkelijke hulp wordt steeds minder en er ontstaan "gaten". Mijn ervaring is dat deze gaten ontstaan wanneer:
-Organisaties geen hulp willen geven, omdat de problematiek van de persoon te groot is en er te weinig op verdiend kan worden.
-Je van het kastje naar de muur gestuurd wordt bij het zoeken van hulp of budget voor hulp, waarbij geen enkele organisatie zich verantwoordelijk voelt
-Je pas hulp krijgt wanneer er geld binnen is. Dit heeft vaak het gevolg dat hulp "te laat" komt.
Onderstaand artikel laat zien, dat mensen in problemen veel meer gebaat zijn bij partners, maatjes en bondgenoten! Mensen die in ze geloven en naast ze staan, kostte wat het kost in plaats van de overgeprotocoliseerde commerciële hulpverlening waarbij het teveel draait om de euro's.
(Bron: Psy)
‘Sleutel minder aan psychiatrische stoornissen. Zet liever een maatschappelijk werker in’
Geef mensen die vastlopen liever een coach dan een psychiatrische behandeling, stelt Hans van Ewijk in zijn oratie als bijzonder hoogleraar ‘Grondslagen van het maatschappelijk werk’ aan de Universiteit voor Humanistiek. ‘Investeren in maatschappelijk werk levert meer op dan investeren in de psychiatrie.’
Hans van Ewijk
‘Er wordt teveel gesleuteld aan de psychiatrische stoornissen van mensen die zich moeilijk kunnen handhaven,’ vindt Hans van Ewijk. ‘Het resultaat van al die behandelingen is onvoorspelbaar. Therapieën werken vaak niet, maar een ter zake kundige coach wel.’
Wilt u de behandelaars in de psychiatrie vervangen door coaches?
‘Nee, zeker niet. Ik vind het wel zorgelijk dat we in Nederland veel meer mensen in psychiatrische klinieken stoppen dan in ons omringende landen. We concentreren ons op het behandelen van stoornissen. Psychiatrische instellingen boeken daar maar beperkte resultaten mee. Mensen met een psychiatrische aandoening hebben er vaak meer aan als ze geholpen worden om in hun eigen omgeving te functioneren. Investeren in maatschappelijk werk levert meer op dan investeren in de psychiatrie.’
Psychiatrische instellingen hebben toch al maatschappelijk werkers in dienst?
‘Die zijn helaas helemaal de andere kant opgegaan. Hun werk is vastgelegd in protocollen. Als ze dat niet deden, zouden ze zichzelf uit de markt prijzen, vreesden ze. Maar door zich te voegen naar de behandeling in de kliniek, hebben ze hun positie juist verzwakt. Ze zouden moeten kijken waar patiënten echt behoefte aan hebben. Als je herstelde ex-cliënten vraagt wat hun het meest geholpen heeft, zeggen ze meestal: dat er iemand was die ik kon vertrouwen, die naar mijn problemen luisterde en hielp om ze op te lossen.’
Dat lijkt me vooral een taak voor familie en vrienden.
‘Partners of vrijwilligers kunnen die rol ook vervullen. Het probleem is dat mensen die vastlopen steeds meer op zichzelf zijn aangewezen. Terwijl het steeds moeilijker is om je in je eentje te handhaven in onze complexe samenleving. Als er niemand in de buurt is, ben je aangewezen op professionals. Maar die hebben zich teruggetrokken in gezondheidscentra en andere instellingen. Ze zijn vooral bezig met hun eigen, steeds kleiner wordende kudde. Daarom pleit ik voor professionele bondgenoten, die als betrouwbare en trouwe partners naast de hulpvrager staan.’
Moeten dat per se maatschappelijk werkers zijn?
‘Dat hoeft niet. Belangrijker vind ik dat het kundige professionals zijn, die herkenbaar zijn en signalen snel oppikken. Liefst zelfstandigen met een praktijk in de buurt. Want grote instellingen leveren wel zorg, maar zijn geen partner, is een veelgehoorde klacht. Vergelijk ze met de ouderwetse huisarts, predikant of hoofdonderwijzer. Ze kennen hun pappenheimers, komen regelmatig over de vloer en zijn altijd aanspreekbaar. Samen met de betrokkene zorgen ze dat de zaken gaan marcheren, dat de hulp geboden wordt die nodig is.’
Wie moet dat betalen?
‘Omdat ze op lokaal niveau werken, ligt financiering door gemeentes het meest voor de hand. Een lastige discussie, omdat gemeentes niet betaald worden om burgers met ernstige problemen overeind te houden. In de Scandinavische landen is dat wel het geval. Daar zijn de zorgkosten lager dan hier, omdat mensen minder snel in een inrichting belanden. Die kant moeten wij ook op.’ (DE)
Lees hier de oratie van Hans van Ewijk
Hier is de oratie te beluisteren
maar hulp krijgen wanneer daar direct geld tegenwoordig staat. Hulpverlenende organisaties worden commerciële bedrijven waar elke euro in verantwoord moet worden.
Op zich is het natuurlijk niet gek om boven de nul te eindigen, echter de daadwerkelijke hulp wordt steeds minder en er ontstaan "gaten". Mijn ervaring is dat deze gaten ontstaan wanneer:
-Organisaties geen hulp willen geven, omdat de problematiek van de persoon te groot is en er te weinig op verdiend kan worden.
-Je van het kastje naar de muur gestuurd wordt bij het zoeken van hulp of budget voor hulp, waarbij geen enkele organisatie zich verantwoordelijk voelt
-Je pas hulp krijgt wanneer er geld binnen is. Dit heeft vaak het gevolg dat hulp "te laat" komt.
Onderstaand artikel laat zien, dat mensen in problemen veel meer gebaat zijn bij partners, maatjes en bondgenoten! Mensen die in ze geloven en naast ze staan, kostte wat het kost in plaats van de overgeprotocoliseerde commerciële hulpverlening waarbij het teveel draait om de euro's.
(Bron: Psy)
‘Sleutel minder aan psychiatrische stoornissen. Zet liever een maatschappelijk werker in’
Geef mensen die vastlopen liever een coach dan een psychiatrische behandeling, stelt Hans van Ewijk in zijn oratie als bijzonder hoogleraar ‘Grondslagen van het maatschappelijk werk’ aan de Universiteit voor Humanistiek. ‘Investeren in maatschappelijk werk levert meer op dan investeren in de psychiatrie.’
Hans van Ewijk
‘Er wordt teveel gesleuteld aan de psychiatrische stoornissen van mensen die zich moeilijk kunnen handhaven,’ vindt Hans van Ewijk. ‘Het resultaat van al die behandelingen is onvoorspelbaar. Therapieën werken vaak niet, maar een ter zake kundige coach wel.’
Wilt u de behandelaars in de psychiatrie vervangen door coaches?
‘Nee, zeker niet. Ik vind het wel zorgelijk dat we in Nederland veel meer mensen in psychiatrische klinieken stoppen dan in ons omringende landen. We concentreren ons op het behandelen van stoornissen. Psychiatrische instellingen boeken daar maar beperkte resultaten mee. Mensen met een psychiatrische aandoening hebben er vaak meer aan als ze geholpen worden om in hun eigen omgeving te functioneren. Investeren in maatschappelijk werk levert meer op dan investeren in de psychiatrie.’
Psychiatrische instellingen hebben toch al maatschappelijk werkers in dienst?
‘Die zijn helaas helemaal de andere kant opgegaan. Hun werk is vastgelegd in protocollen. Als ze dat niet deden, zouden ze zichzelf uit de markt prijzen, vreesden ze. Maar door zich te voegen naar de behandeling in de kliniek, hebben ze hun positie juist verzwakt. Ze zouden moeten kijken waar patiënten echt behoefte aan hebben. Als je herstelde ex-cliënten vraagt wat hun het meest geholpen heeft, zeggen ze meestal: dat er iemand was die ik kon vertrouwen, die naar mijn problemen luisterde en hielp om ze op te lossen.’
Dat lijkt me vooral een taak voor familie en vrienden.
‘Partners of vrijwilligers kunnen die rol ook vervullen. Het probleem is dat mensen die vastlopen steeds meer op zichzelf zijn aangewezen. Terwijl het steeds moeilijker is om je in je eentje te handhaven in onze complexe samenleving. Als er niemand in de buurt is, ben je aangewezen op professionals. Maar die hebben zich teruggetrokken in gezondheidscentra en andere instellingen. Ze zijn vooral bezig met hun eigen, steeds kleiner wordende kudde. Daarom pleit ik voor professionele bondgenoten, die als betrouwbare en trouwe partners naast de hulpvrager staan.’
Moeten dat per se maatschappelijk werkers zijn?
‘Dat hoeft niet. Belangrijker vind ik dat het kundige professionals zijn, die herkenbaar zijn en signalen snel oppikken. Liefst zelfstandigen met een praktijk in de buurt. Want grote instellingen leveren wel zorg, maar zijn geen partner, is een veelgehoorde klacht. Vergelijk ze met de ouderwetse huisarts, predikant of hoofdonderwijzer. Ze kennen hun pappenheimers, komen regelmatig over de vloer en zijn altijd aanspreekbaar. Samen met de betrokkene zorgen ze dat de zaken gaan marcheren, dat de hulp geboden wordt die nodig is.’
Wie moet dat betalen?
‘Omdat ze op lokaal niveau werken, ligt financiering door gemeentes het meest voor de hand. Een lastige discussie, omdat gemeentes niet betaald worden om burgers met ernstige problemen overeind te houden. In de Scandinavische landen is dat wel het geval. Daar zijn de zorgkosten lager dan hier, omdat mensen minder snel in een inrichting belanden. Die kant moeten wij ook op.’ (DE)
Lees hier de oratie van Hans van Ewijk
Hier is de oratie te beluisteren
zondag 31 oktober 2010
vrijdag 29 oktober 2010
Schrijvers voor gerechtigheid
(bron:Xnoizz)
De organisaties Highway Media, Compassion en Stop The Traffik hebben de handen ineen geslagen voor een bijzonder project: Schrijvers voor gerechtigheid!
Een aantal bekende liedjesschrijvers, dichters en componisten werkte tijdens een zogenaamd Writers Camp aan nieuwe, Nederlandstalige liedjes rondom het thema 'Gods koninkrijk en zijn gerechtigheid'. Onder andere Michiel van Heusen, Timon Borgdorff, Minco Eggersman, Rene de Vries, Sergej Visser, Matthijn Buwalda, Bas van Nienes, Marcel Zimmer en Jeroen van der Werken werkten mee aan het project. Over het eindresultaat zijn de deelnemers erg enthousiast en dus zullen de liedjes binnenkort als album worden uitgebracht.
De organisaties Highway Media, Compassion en Stop The Traffik hebben de handen ineen geslagen voor een bijzonder project: Schrijvers voor gerechtigheid!
Een aantal bekende liedjesschrijvers, dichters en componisten werkte tijdens een zogenaamd Writers Camp aan nieuwe, Nederlandstalige liedjes rondom het thema 'Gods koninkrijk en zijn gerechtigheid'. Onder andere Michiel van Heusen, Timon Borgdorff, Minco Eggersman, Rene de Vries, Sergej Visser, Matthijn Buwalda, Bas van Nienes, Marcel Zimmer en Jeroen van der Werken werkten mee aan het project. Over het eindresultaat zijn de deelnemers erg enthousiast en dus zullen de liedjes binnenkort als album worden uitgebracht.
zaterdag 25 september 2010
ProRomi - the movie
Vorig jaar was ik samen met Monique in Roemenie.
We bezochten toen wat projecten van stichting ProRoma/ ProRoma.
Op dat moment werd er ook een van film gemaakt die ik jullie niet wil onthouden:
We bezochten toen wat projecten van stichting ProRoma/ ProRoma.
Op dat moment werd er ook een van film gemaakt die ik jullie niet wil onthouden:
zondag 4 juli 2010
De Zevende Regel versie 1.0
Eindelijk na lang wachten is tie er dan! Een eerste versie van het basisdocument van de Zevende Regel.
In bepaalde kringen (ze noemen zich vaak emergers/ mensen van de emerging, opkomende kerk) worden deze regels ook wel de nieuwe "monastieke leefregels" genoemd.
Ik vind het een mooie samenvatting van waar geloven om zou moeten draaien. In de loop van de geschiedenis zijn er deelgebieden verloren gegaan, of is er op bepaalde deelgebieden meer de nadruk komen te liggen dan anderen. Ook kerken of christelijke organisaties zijn soms alleen maar gefocust op enkele deelgebieden.
Het is misschien wel een nieuwe geloofsbelijdenis, een holistisch manier om je geloof handen en voeten te geven, een kader voor kerken, kloosters, christelijke organisaties en opkomende initiatieven en echt zo 21e eeuw! Kortom een prachtige eerste voorzet en stof om op te kauwen en te herkauwen omdat de regels nog volop in ontwikkeling zijn. Meer info vind je op hun website
Geel - Eenheid
We leven in gemeenschap, bij elkaar geroepen door Jezus Christus, ten dienste van Zijn Koninkrijk. We zijn als pelgrims onderweg, een proeftuin van dat wat komt, zijn nieuwe schepping.
We vieren die eenheid in de maaltijd van de Heer. We weten ons verbonden met andere kerken en gemeenschappen wereldwijd. Als gemeenschap beseffen we dat eenheid diversiteit niet uitsluit, maar verondersteld.
We willen elkaar inspireren op basis van gelijkwaardigheid, elkaar dienen door te excelleren in volgelingschap, niet in leiderschap. Zo kunnen we zowel thuisbasis zijn als herberg voor de vermoeide pelgrim.
Rood - Naastenliefde
We beseffen dat ieder bedoeld, gemaakt en geliefd is door God om volwaardig mens te zijn, van daaruit te leven en we aan elkaar gegeven zijn om voor elkaar te zorgen;
Vanuit dit besef voelen we ons verbonden met en vereenzelvigen we ons met hen die onbeantwoorde behoeften hebben waardoor ze zich onvoldoende tot volwaardig mens kunnen ontwikkelen of om andere redenen niet volwaardig mens kunnen of mogen zijn;
En zetten we ons, vanuit Gods liefde en zorg, voor hen en samen met hen, actief en liefdevol in om voor elkaar en de behoeftige te zorgen zodat we ieder meer aan Gods bedoelingen gaan beantwoorden.
Groen - Duurzaamheid
We beseffen dat de aarde van God is. En dus niet ons bezit. God is de schepper en herschepper van heel het leven. We mogen leven vanuit dit grote perspectief.
We nemen tijd ons te verwonderen over de natuur. Zie Psalm 8: verwonderen leidt tot aanbidding van God. Daarom leven we in verbinding met Gods aarde, de natuur en het milieu om ons heen.
We genieten van genoeg. We kiezen voor een leefstijl die rekening houdt met de draagkracht van de natuur en onze medemens.
Blauw - Spiritualiteit
In een tijd van losse verbindingen en permanente mobiliteit, werpen we onze spiritualiteit uit als een anker om het schip van ons leven van tijd tot tijd tot stilstand te brengen. Onze dagen, weken en seizoenen beginnen en eindigen we daarom met (gezongen) gebeden uit en rondom de bijbel.
We beseffen dat een leven van gebed en contemplatie niet een vlucht uit, maar een duik in de wereld om ons heen betekent. Daarom komen alle kleuren uit de Zevende Regel voor in onze dagelijkse morgen- en avondgebeden.
De kleur blauw representeert voor ons de opengebroken, felblauwe hemel: we mogen ons in ons bidden en zingen zonder omwegen tot de levende God richten. We bidden dat ons gebed vervolgens ook de muren tussen ons en ander openbreekt, zodat we elkaars spirituele taal leren verstaan.
Oranje - Gerechtigheid
We staan stil bij de slachtoffers van onrecht en belijden ook ons aandeel daarin door te bidden: Heer ontferm u over hen en over ons.
We verbinden ons met degenen zonder stem door een stem voor hen te zijn. We voeren actie op een hoopvolle wijze waarin liefde voor zowel de onderdrukte als de onderdrukker zichtbaar is.
We verbinden ons met de armen door voor producten te kiezen die met respect voor de armen zijn gemaakt.
Paars – Ritme
We beseffen dat God een ritme geeft in het leven, in jong zijn en oud worden, in de seizoenen van het jaar, in dag en nacht. We mogen bewust stilstaan bij de momenten in het leven die iets van dit ritme laten zien.
Als gemeenschap mogen we samen tot inkeer komen door stil te staan bij advent, de vastentijd en andere momenten van het kerkelijke jaar. Samen ervaren we de gebrokenheid en de hoop in deze wereld.
We maken samen gebruik van Rituelen en Symbolen om onze feesten te vieren en uiting te geven aan de gebrokenheid en de hoop. We vieren samen feesten om te gedenken en te vieren waar we staan op Gods tijdslijn.
Wit - God
We belijden dat het verhaal van Jezus de kern vormt van onze gemeenschap; Dit is het betekenisvolle verhaal van Jezus zoals we dat meekrijgen in de evangeliën en dat bewaard is in de kerk.
We belijden dat het perspectief van eeuwigheid het kader is van onze gemeenschap; het leven van de gemeenschap en het individuele leven daarbinnen speelt zich niet primair af tussen geboorte en dood, maar tussen bekering en eeuwigheid.
We leven vanuit de rijkdom van dit verhaal: van schepping tot herschepping, de schepping van een alternatieve mensheid door Jezus Christus en de veelkleurigheid van de Gods liefde. (Efese 3: 18-19)
In bepaalde kringen (ze noemen zich vaak emergers/ mensen van de emerging, opkomende kerk) worden deze regels ook wel de nieuwe "monastieke leefregels" genoemd.
Ik vind het een mooie samenvatting van waar geloven om zou moeten draaien. In de loop van de geschiedenis zijn er deelgebieden verloren gegaan, of is er op bepaalde deelgebieden meer de nadruk komen te liggen dan anderen. Ook kerken of christelijke organisaties zijn soms alleen maar gefocust op enkele deelgebieden.
Het is misschien wel een nieuwe geloofsbelijdenis, een holistisch manier om je geloof handen en voeten te geven, een kader voor kerken, kloosters, christelijke organisaties en opkomende initiatieven en echt zo 21e eeuw! Kortom een prachtige eerste voorzet en stof om op te kauwen en te herkauwen omdat de regels nog volop in ontwikkeling zijn. Meer info vind je op hun website
Geel - Eenheid
We leven in gemeenschap, bij elkaar geroepen door Jezus Christus, ten dienste van Zijn Koninkrijk. We zijn als pelgrims onderweg, een proeftuin van dat wat komt, zijn nieuwe schepping.
We vieren die eenheid in de maaltijd van de Heer. We weten ons verbonden met andere kerken en gemeenschappen wereldwijd. Als gemeenschap beseffen we dat eenheid diversiteit niet uitsluit, maar verondersteld.
We willen elkaar inspireren op basis van gelijkwaardigheid, elkaar dienen door te excelleren in volgelingschap, niet in leiderschap. Zo kunnen we zowel thuisbasis zijn als herberg voor de vermoeide pelgrim.
Rood - Naastenliefde
We beseffen dat ieder bedoeld, gemaakt en geliefd is door God om volwaardig mens te zijn, van daaruit te leven en we aan elkaar gegeven zijn om voor elkaar te zorgen;
Vanuit dit besef voelen we ons verbonden met en vereenzelvigen we ons met hen die onbeantwoorde behoeften hebben waardoor ze zich onvoldoende tot volwaardig mens kunnen ontwikkelen of om andere redenen niet volwaardig mens kunnen of mogen zijn;
En zetten we ons, vanuit Gods liefde en zorg, voor hen en samen met hen, actief en liefdevol in om voor elkaar en de behoeftige te zorgen zodat we ieder meer aan Gods bedoelingen gaan beantwoorden.
Groen - Duurzaamheid
We beseffen dat de aarde van God is. En dus niet ons bezit. God is de schepper en herschepper van heel het leven. We mogen leven vanuit dit grote perspectief.
We nemen tijd ons te verwonderen over de natuur. Zie Psalm 8: verwonderen leidt tot aanbidding van God. Daarom leven we in verbinding met Gods aarde, de natuur en het milieu om ons heen.
We genieten van genoeg. We kiezen voor een leefstijl die rekening houdt met de draagkracht van de natuur en onze medemens.
Blauw - Spiritualiteit
In een tijd van losse verbindingen en permanente mobiliteit, werpen we onze spiritualiteit uit als een anker om het schip van ons leven van tijd tot tijd tot stilstand te brengen. Onze dagen, weken en seizoenen beginnen en eindigen we daarom met (gezongen) gebeden uit en rondom de bijbel.
We beseffen dat een leven van gebed en contemplatie niet een vlucht uit, maar een duik in de wereld om ons heen betekent. Daarom komen alle kleuren uit de Zevende Regel voor in onze dagelijkse morgen- en avondgebeden.
De kleur blauw representeert voor ons de opengebroken, felblauwe hemel: we mogen ons in ons bidden en zingen zonder omwegen tot de levende God richten. We bidden dat ons gebed vervolgens ook de muren tussen ons en ander openbreekt, zodat we elkaars spirituele taal leren verstaan.
Oranje - Gerechtigheid
We staan stil bij de slachtoffers van onrecht en belijden ook ons aandeel daarin door te bidden: Heer ontferm u over hen en over ons.
We verbinden ons met degenen zonder stem door een stem voor hen te zijn. We voeren actie op een hoopvolle wijze waarin liefde voor zowel de onderdrukte als de onderdrukker zichtbaar is.
We verbinden ons met de armen door voor producten te kiezen die met respect voor de armen zijn gemaakt.
Paars – Ritme
We beseffen dat God een ritme geeft in het leven, in jong zijn en oud worden, in de seizoenen van het jaar, in dag en nacht. We mogen bewust stilstaan bij de momenten in het leven die iets van dit ritme laten zien.
Als gemeenschap mogen we samen tot inkeer komen door stil te staan bij advent, de vastentijd en andere momenten van het kerkelijke jaar. Samen ervaren we de gebrokenheid en de hoop in deze wereld.
We maken samen gebruik van Rituelen en Symbolen om onze feesten te vieren en uiting te geven aan de gebrokenheid en de hoop. We vieren samen feesten om te gedenken en te vieren waar we staan op Gods tijdslijn.
Wit - God
We belijden dat het verhaal van Jezus de kern vormt van onze gemeenschap; Dit is het betekenisvolle verhaal van Jezus zoals we dat meekrijgen in de evangeliën en dat bewaard is in de kerk.
We belijden dat het perspectief van eeuwigheid het kader is van onze gemeenschap; het leven van de gemeenschap en het individuele leven daarbinnen speelt zich niet primair af tussen geboorte en dood, maar tussen bekering en eeuwigheid.
We leven vanuit de rijkdom van dit verhaal: van schepping tot herschepping, de schepping van een alternatieve mensheid door Jezus Christus en de veelkleurigheid van de Gods liefde. (Efese 3: 18-19)
vrijdag 25 juni 2010
interview op Dordrecht.net
Gisteren is er een leuk interview geplaatst op Dordrecht.net over het werk wat ik doe als jobcoach.
Lees hier het interview
Lees hier het interview
vrijdag 30 april 2010
Happietaria Amsterdam
Happietaria Amsterdam opent binnenkort zijn deuren. Van 8 t/m 28 mei kan er aan de Nieuwe Herengracht 18 in Amsterdam genoten worden van een diner voor het goede doel namelijk onderwijs in Zuid-Sudan en microfinanciering in Burkina Faso.
Happietaria is een tijdelijk restaurant, waar iedereen op vrijwillige basis meewerkt. Happietaria restaurants vestigen de aandacht op ontwikkelingsproblematiek. De opbrengst wordt besteed aan hulpprojecten in ontwikkelingsgebieden. De hele opbrengst, die nog eens verdubbeld door Icco en Kerk in Actie, gaat naar een tweetal projecten: onderwijs in Zuid-Sudan en microfinanciering in Burkina Faso.
Dit jaar zal het resaurant geopend worden in de Corvershof. Dit monumentale, 18e eeuwse pand ligt vlak naast museum de Hermitage. Sinds 2006 biedt de Corvershof huisvesting aan de Diaconie van Amsterdam (onderdeel van de Protestantse Kerk Amsterdam) en daarnaast is er ook ruimte voor maatschappelijke organisaties en sociale ondernemers met doelstellingen die verwant zijn aan die van de Diaconie, namelijk barmhartigheid en gerechtigheid.
http://www.happietaria-amsterdam.nl
Happietaria is een tijdelijk restaurant, waar iedereen op vrijwillige basis meewerkt. Happietaria restaurants vestigen de aandacht op ontwikkelingsproblematiek. De opbrengst wordt besteed aan hulpprojecten in ontwikkelingsgebieden. De hele opbrengst, die nog eens verdubbeld door Icco en Kerk in Actie, gaat naar een tweetal projecten: onderwijs in Zuid-Sudan en microfinanciering in Burkina Faso.
Dit jaar zal het resaurant geopend worden in de Corvershof. Dit monumentale, 18e eeuwse pand ligt vlak naast museum de Hermitage. Sinds 2006 biedt de Corvershof huisvesting aan de Diaconie van Amsterdam (onderdeel van de Protestantse Kerk Amsterdam) en daarnaast is er ook ruimte voor maatschappelijke organisaties en sociale ondernemers met doelstellingen die verwant zijn aan die van de Diaconie, namelijk barmhartigheid en gerechtigheid.
http://www.happietaria-amsterdam.nl
maandag 15 maart 2010
Don Bosco
De Italiaanse priester Giovanni Bosco (1815-1888) wilde verbetering brengen in de situatie van achtergestelde, kansarme jongeren. In 1859 richtte hij hiervoor een religieuze congregatie op, de 'salesianen', die uitgroeide tot een wereldwijde organisatie met nu ruim 16.000 leden, onder wie 55 in Nederland. Niet alleen salesianen werken in de voetsporen van 'Don Bosco', zoals hij kortweg wordt genoemd, maar ook steeds meer niet-religieuze beroepskrachten en vrijwilligers.
Don Bosco's manier van werken met jongeren staat bekend als het 'preventief pedagogisch systeem'. Het is samen te vatten aan de hand van enkele sleutelbegrippen. Aanwezigheid is de kern ervan. Niet om jongeren te 'controleren' maar om 'er te zijn' en zo een relatie met hen op te bouwen.
Liefde is het bindende element in het systeem. Jongeren moeten voelen dat er 'van binnenuit' aandacht aan hen wordt besteed. Dialoog houdt in dat de werkwijze geen eenrichtingsverkeer is. Door het aangaan van een dialoog voelen jongeren zich serieus genomen en zijn ze meer gemotiveerd om verantwoordelijkheid - een vierde sleutelbegrip - te dragen voor zichzelf en voor anderen. Stimuleren houdt in dat jongeren ertoe komen hun eigen mogelijkheden te ontdekken en verder te ontwikkelen.
Don Bosco vond vertrouwen vanzelfsprekend. In plaats van jongeren te behandelen als onmondig en onzelfstandig, gaf hij hen zijn vertrouwen om tot ontplooiing te komen. Opgroeiende mensen hebben tenslotte ruimte nodig, letterlijk en figuurlijk: om te spelen, te experimenteren, maar ook om fouten te maken en deze weer te herstellen.
Nederland telt een aantal Don Bosco-centra waar jaarlijks zo'n 50.000 jongeren terecht kunnen voor ontspanning en ontplooiing. Ze leren respectvol omgaan met elkaar en krijgen begeleiding in knelsituaties.
(Bron: Don Bosco magazine)
Don Bosco's manier van werken met jongeren staat bekend als het 'preventief pedagogisch systeem'. Het is samen te vatten aan de hand van enkele sleutelbegrippen. Aanwezigheid is de kern ervan. Niet om jongeren te 'controleren' maar om 'er te zijn' en zo een relatie met hen op te bouwen.
Liefde is het bindende element in het systeem. Jongeren moeten voelen dat er 'van binnenuit' aandacht aan hen wordt besteed. Dialoog houdt in dat de werkwijze geen eenrichtingsverkeer is. Door het aangaan van een dialoog voelen jongeren zich serieus genomen en zijn ze meer gemotiveerd om verantwoordelijkheid - een vierde sleutelbegrip - te dragen voor zichzelf en voor anderen. Stimuleren houdt in dat jongeren ertoe komen hun eigen mogelijkheden te ontdekken en verder te ontwikkelen.
Don Bosco vond vertrouwen vanzelfsprekend. In plaats van jongeren te behandelen als onmondig en onzelfstandig, gaf hij hen zijn vertrouwen om tot ontplooiing te komen. Opgroeiende mensen hebben tenslotte ruimte nodig, letterlijk en figuurlijk: om te spelen, te experimenteren, maar ook om fouten te maken en deze weer te herstellen.
Nederland telt een aantal Don Bosco-centra waar jaarlijks zo'n 50.000 jongeren terecht kunnen voor ontspanning en ontplooiing. Ze leren respectvol omgaan met elkaar en krijgen begeleiding in knelsituaties.
(Bron: Don Bosco magazine)
dinsdag 15 december 2009
maandag 30 november 2009
zaterdag 24 oktober 2009
Serve the City Dordrecht 2010
“We know them by their needs, what if we knew them by their name?”
Van 21 t/m 24 februari 2010 organiseren Stichting Present Dordrecht en Stichting Dordtse Evangelisatie: Serve the City Dordrecht (voorheen Diverse City.) Serve the City is een christelijke vrijwilligers beweging die op een vernieuwende en praktische manier bij wil dragen aan het welzijn van de stad.
Voorjaarsvakantie
Komende voorjaarsvakantie willen we dit dan ook gaan doen met een te gekke actieweek in Dordrecht! Een week waarin jij met je jeugdgroep, je klas of je collega’s de handen uit de mouwen kan steken en iets kan betekenen voor de mensen uit deze stad die dit hard nodig hebben.
Acties
Een tuintje opknappen voor iemand met een handicap, een high-tea organiseren voor dak- en thuislozen of een wandeling maken met bejaarde mensen; zomaar wat voorbeelden van acties waar jij je in deze week voor kunt inschrijven!
Opgeven
Ben jij tussen de 15 en 30 jaar? Geef je dan met je groep op via onze site! Dit kan per dagdeel. De inschrijving start vanaf januari 2010. Meer info en het adres van onze site volgen nog. Op 21 februari zal er in ieder geval gestart worden met een gezamenlijke dienst. Je kunt voorlopig op de hoogte blijven via de hyvespagina of contact opnemen met Arthur Moen (arthurmoen@hotmail.com)
zondag 11 oktober 2009
Pater Damiaan
(bron ND)
ANTWERPEN - De Belgische pater Damiaan wordt vandaag heilig verklaard. ,,Een missionaris wiens naastenliefde nooit moe werd.''
Van 1873 tot zijn dood in 1889 was Jozef De Veuster pastoor voor lepralijders. Hij werd letterlijk een van hen. Hij stierf zelf aan lepra.
Een voorbeeld voor ons allemaal!!!
zondag 6 september 2009
Het vervolg op Diverse City
(door Arthur)
Vorig jaar heb ik samen met Monique meegedaan met een te gekke actieweek genaamd Diverse City! Een week waarin we met een groep van 40 jongeren een week lang vrijwilligerswerk hebben gedaan onder het mom van Stop Talking, Start helping!
We hebben o.a. eten uitgedeeld, straten geveegd, gewandeld met bejaarden, kinderen een uitje naar de ijsbaan bezorgd en kerstliederen gezongen in een verpleeghuis. Verder hadden we natuurlijk ook een te gekke tijd met elkaar.
Dit jaar willen we met een groepje proberen aan deze actie een vervolg te geven rond de kerstdagen. Een persbericht is de deur al uit, aanstaande dinsdag hebben we de eerste meeting. Ik heb er veel zin in!
Vind je het leuk om mee te doen? Laat het me dan weten, je gaat er zeker geen spijt van krijgen...!
Vorig jaar heb ik samen met Monique meegedaan met een te gekke actieweek genaamd Diverse City! Een week waarin we met een groep van 40 jongeren een week lang vrijwilligerswerk hebben gedaan onder het mom van Stop Talking, Start helping!
We hebben o.a. eten uitgedeeld, straten geveegd, gewandeld met bejaarden, kinderen een uitje naar de ijsbaan bezorgd en kerstliederen gezongen in een verpleeghuis. Verder hadden we natuurlijk ook een te gekke tijd met elkaar.
Dit jaar willen we met een groepje proberen aan deze actie een vervolg te geven rond de kerstdagen. Een persbericht is de deur al uit, aanstaande dinsdag hebben we de eerste meeting. Ik heb er veel zin in!
Vind je het leuk om mee te doen? Laat het me dan weten, je gaat er zeker geen spijt van krijgen...!
zaterdag 29 augustus 2009
Stop the Traffik
Van de site van Stop the Traffik
Wat is mensenhandel?
Elke dag worden mannen en vrouwen gekocht en verkocht. Meisjes gaan tegen hun zin de prostitutie in. Mannen moeten onder dwang zwaar werk doen. En vrouwen komen door leugens in de huishouding terecht in een onbekend land.
Wat kan jij doen?
Jij kunt een belangrijk verschil maken. Lees HIER wat mensenhandel inhoudt en kijk wat JIJ ER TEGEN KUNT DOEN. Veel is al bereikt met simpele steun van normale mensen. En dat is voor ons het bewijs dat we samen het probleem van mensenhandel kunnen aanpakken.
Wat doet STOP THE TRAFFIK?
STOP THE TRAFFIK strijdt over de hele wereld tegen mensenhandel en moderne slavernij. We spreken bedrijven en regeringen aan op hun verantwoordelijkheid. Ook sporen we gewone mensen aan om een onderdeel te zijn van de oplossing, zodat ze niet alleen bijdragen aan het probleem.
Abonneren op:
Posts (Atom)




